Kefallerin vücutları uzamış ve yandan hafif basıktır. Ağızları büyük ve uç konumludur (terminal). Dişleri ya yoktur ya da çok küçüktür. Bazı türlerde gözleri koruyan yağlı göz kapağı gelişmiştir. Vücutları başa kadar uzanan iri, genellikle sikloid pullarla kaplıdır ve yan çizgi bulunmaz.
İki ayrı sırt yüzgeçleri vardır:
• Birinci sırt yüzgeci kısa ve 1–5 sert diken ışınlıdır.
• İkinci sırt yüzgeci daha uzun olup ilk iki ışın diken, diğerleri yumuşaktır.
Pektoral yüzgeçler solungaç kapağının hemen arkasında ve oldukça yukarıda yer alır.
Kefaller hızlı yüzücüdür ve genellikle sürüler halinde dolaşır. Beslenmek için sık sık sığ sulara girerler. Ana besinleri ipliksi alglerdir, ancak omurgasızları da tüketirler.
Türkiye’de Bulunan Kefal Türleri
Türkiye sularında 8 kefal türü bulunur:
1. Has kefal (Mugil cephalus)
Tüm denizlerimizde yaşar. Büyük ve yassı kafası ile tanınır.
120 cm ve 12 kg’a kadar ulaşabilir.
2. Altınbaş kefal (Mugil auratus)
Yanaklarındaki altın rengi lekelerle ayırt edilir.
50–60 cm ve 2–3 kg’a kadar büyür.
3. Ceran (Liza ramada)
Ege ve Akdeniz’de yaygındır.
70 cm ve 3 kg’a kadar ulaşabilir.
4. Dudaklı kefal (Chelon labrosus)
75 cm ve 4,5 kg’a kadar büyür.
Ege, Akdeniz ve İstanbul Boğazı çevresinde bulunur.
5. Küçük dudaklı kefal (Oedalechilus labeo)
En küçük kefal türüdür (25 cm).
Ege ve Akdeniz’de yaşar.
6. Çulara (Liza saliens)
Ege ve Akdeniz’de bulunur.
7. Mezopotamya kefali (Mugil abu)
Dicle ve Fırat havzasında yaşar.
20–25 cm’ye kadar büyür.
8. Rus kefali (Mugil soiuy)
Aslen Uzak Doğu kökenlidir, Karadeniz’e sonradan getirilmiştir.
80 cm ve 5 kg’a kadar ulaşabilir.
Genel Özellikler
Kefal, sanıldığının aksine:
• Oldukça kurnaz ve ürkek,
• Aynı zamanda lezzetli bir balıktır.
Yaşam alanı oldukça geniştir. Besin kaynaklarına göre sürekli yer değiştirir. Yaşlandıkça daha avcı (predatör) davranışlar gösterebilir.
Avcılığı
Kefallerin bulunduğu yerler mevsime ve besin durumuna göre değişir.
Bazen büyük sürüler halinde, bazen küçük gruplar halinde yüzeye yakın gezerler.
Yem Seçimi
Kefal için tek bir “en iyi yem” yoktur. Kullanılan başlıca yemler:
• Kurt
• Tavuk eti
• Ekmek
• Balık içi
Yer Seçimi
Kefal genellikle:
• Dere ağızlarında
• Liman içlerinde
• Balık hali çevresinde bulunur
Suya atılan ekmek parçasına hızlı tepki vermesiyle varlığı kolayca anlaşılır.
Olta ve Takım
En yaygın yöntemler:
• Çok iğneli sarma (Kıbrıs oltası)
• Köstekli klasik olta
İnce misina (0.15–0.25 mm) ve küçük iğneler tercih edilmelidir.
Alternatif olarak:
• Şamandıralı sistem
• Hafif kurşunlu ince takım
kefal avında oldukça etkilidir.
İpuçları
• Kefal sabırlı olunması gereken bir balıktır; yemi tamamen yutması beklenmelidir.
• İnce misina ile avlanmak daha keyiflidir çünkü kefal güçlü direnç gösterir.
• Temizlerken derisi yüzülüp sirkeye yatırılırsa kokusu azalır.
• Vücut yapısı nedeniyle boyu ile kilosu her zaman doğru orantılı değildir.
Balık Avı Teknik Videosu:
Hamdi Tekbıyık / Yelkencinin Gazetesi
Yazar Hakkında
Benzer Yazılar
Bu yazıya benzer içerik bulunamadı.
