Üç Kişilik Yalnızlık

Daha yolun başındayken seneler önce,

Varıp kader ağacına yüzün sürünce,

Bitecek elbet bir gün;

vakti gelince,

Sandı ki elveda diyecek;

onu yalnız bırakmayan o yalnızlığı…

Yürüdü düşe kalka zorlu

hayat yolunda,

Amansız fırtına şimşekler;

sağı solunda,

Umutla bir ışık beklerken yolun sonunda,

Baktı ki

o;

kendisi

ve kendi

gölgesi;

üç oldu onun yalnızlığı…

Ali Soysal